Lazarus

 Aanleiding om te gaan bloggen over mijn ervaringen met drugs , verslaving en het straatleven was het seminar georganiseerd in het Royal Theater in 2025 rondom Operatie Hartslag die in de jaren 90 van de vorige eeuw plaatsvond in Heerlen , in dat zelfde Heerlen,

Een vraag die een bezoeker uit het publiek stelde aan mij was hoe mijn dagelijkse leven er zoal uitzag in die tijd.Hoe een dag eruit zag voor mij ? Als ik er nu vele jaren later op terugkijk zou ik bijna willen stellen dat het op momenten voor mij op een werkdag leek.De drugs en alles eromheen dat gaf mij structuur.Een dagtaak. Er waren vaste klanten die op mij vertrouwden , er dienden afspraken gemaakt te worden rondom het treffen van mekaar op vaste tijden of middels het versturen van een sema bericht met een code , elke ontmoetingsplek zijn eigen code, zodat duidelijk was wat het trefpunt ging zijn. Mijn dealer zag ik dagelijks meerdere malen , meestal op vaste tijden , ochtend , middag, avond. Mocht het nodig zijn dan kon ik tussentijds bellen om af te spreken , maar natuurlijk liefst niet.Vanwege onze veiligheid.Uiteindelijk kocht ik nadat ik een eigen sommetje duiten had vergaard met verkopen van drugs genoeg in zodat ik dagen vooruit kon.De rode draad door deze dagen was gebruik zelf , overal waar ik overdag kwam had ik wel zo mijn plekjes , steegjes , portieken , bushokjes , parkbankjes of het struikgewas.Kan mij zelfs herinneren aan een kartonnen doos , lichtelijk in de vorm van een doodskist , die ik deelde met een andere gebruiker in een stuk bos om daar in alle rust crack te kunnen roken.

In het begin van mijn carrière als gebruiker op straat waren deze zekerheden mbt dagelijks een flinke hoeveelheid drugs naar binnen kunnen werken er niet en kwam het grotendeels op hosselen middels improvisatie aan om te voorzien in mijn drugshonger.En die was in die tijd behoorlijk onverzadigbaar.In die tijd ontbrak de regelmaat van verkopen, inkopen en de winst oproken en moest ik maar zien wat er op mijn pad kwam die dag om te voorzien in gebruik.Het middel werd om in het Amerikaanse vakjargon te spreken Junk , dope , smack , brown sugar , bruin genoemd.Velen van de mensen die ik kende en verslaafd waren spraken erover dat ze aan de rotzooi zaten.Wat op hetzelfde neerkomt. Persoonlijk heb ik geen negatieve associatie met dit woord Junk , of Junkie. Pas toen het heroïne gebruik een groot maatschappelijk probleem werd in Nederland is men mensen zo gaan noemen. Oorspronkelijk stamt het uit de States en geeft het aan dat iemand dus Junk gebruikt.En dus een Junkie is.Dit valt terug te lezen in het bovenstaande boek van een van de schrijvers die hebben bijgedragen aan de beat-generation eind jaren 50 , William Burroughs. Een man die de klappen van de zweep zelf aan eigen lijf heeft ondervonden. Alle klote dingen die vervolgens mensen gedreven door verslaving gaan uitspoken daar zou ikzelf niet 1 2 3 een passende naam voor weten te verzinnen.Als , dan komt denigrerend en mensonterend mij in gedachten.Maar ik heb zelf wel genoeg gezien en gehoord om te snappen dat dit gedrag mensen met boosheid en afschuw , of verdriet vervuld.Terecht.Kan dan ook begrijpen waarom de naam Junk tot op heden dan gebruikt word , om uitdrukking te geven aan hun afkeer en afschuw.

Anyway. In de grote lijn kwam het er ruim 10 jaar op neer dat alles draaide om scoren.Om vervolgens te gaan gebruiken.Om vervolgens weer te gaan scoren.Tijdens de dag en de nacht, Jaren geen dag en nacht ritme. Crashen op banken bij mensen thuis , crashen op bankjes in openbare parken te Heerlen of op afgelegen plekken waar andere gebruikers en Politie mij niet wisten te vinden.Stap 1: De alufolie uitrollen , de bruin ( heroïne) roken en vervolgens weer oprollen.De wit ( cocaïne ) opkoken , op de pijp ermee en dan oproken.Een grote ellende achteraf bezien.Op het moment wist ik niet beter , kon ik niet anders.Voelde de noodzaak ook niet.Om vervolgens weer met stap 1 te vervolgen. Uren lang , dagen lang wat maanden werden wat achteraf jaren bleken te zijn geworden.Niet aan te raden.Drugs.Begin er beter niet aan.Soms als ik het nieuws lees maak ik mij zorgen over de jeugd.Over de nieuwe soorten van drugs die voorhanden zijn.Over het weer toenemend gebruik in openbare ruimten in de steden. Over hoe slecht het in andere landen gesteld is , er soms sprake is van regelrechte epidemieën.

Over de wereld waarin wij leven , die vaak maakt dat men het niet meer weet en op zoek is naar een uitweg.Door verslavingen in allerlei vormen.Van drugs,gokken ,alcohol en medicatie , porno en eetverslaving , van overconsumptie aan spullen.Alles wat maar voor even een goed gevoel geeft.Over de mens achter het gebruik en zijn redenen hiertoe.Waarin wij heel vaak naar hetzelfde op zoek zijn samen doch niet altijd weten te vinden. 

Zo kom ik vanzelf bij de volgende vraag die uit het publiek kwam die avond.

Hoe ben ik eruit kunnen stappen ?

Men hoort vaker zeggen dat iemand rock bottom dient te bereiken om tot een omslag te kunnen komen in diens zelfdestructief gedrag.Persoonlijk denk ik dat dit gedeeltelijk klopt , de vraag is echter wanneer vind jij dat dit punt bereikt is.Dan kan voor een ieder verschillen.Sommigen bereiken het nooit.Hoewel ik vaker in behoorlijk confronterende situaties ben beland m.b.t mijn gezondheid of veiligheid heeft het bij mij persoonlijk ook jaren geduurd voordat ik op rock bottom stuitte.Dat was het moment dat ik door een eenzijdig verkeersongeval de dood in de ogen heb gekeken , meerdere malen met de auto over de kop sloeg nadat ik in slaap was gevallen , tempo 100 op de autobaan.Niet door direct gebruik , maar door oververmoeidheid door mijn toenmalige levensstijl.Ik had mij inmiddels in de jaren vooraf weer voorzien in een eigen woonruimte en werk.Ik leefde echter een dubbelleven.Wanneer ik thuiskwam van werk dan ging ik verder met dealen en zelf gebruiken tot diep in de nacht.Dat is geen goede combi om lang vol te houden.

De gedachten die door mij heen flitsen toen ik meende te beseffen......dit is het geweest.Finito.Einde mänover , tot hier en niet verder.Jij bent deadmeat.Om vervolgens te beseffen , hangend op de kop , dat ik er nog steeds was.Er meteen het begrip was , dit is je kans.De rock bottom , wake-up call.Je zult wat moeten gaan doen aan je verslaving Marcel.Bij een volgende keer , bij wat voor incident dan ook , komen anderen , onschuldige omstanders of jezelf er mogelijk niet meer zo vanaf.Ik wilde voor het eerst in jaren weer iets anders met mezelf als enkel gebruiken.Ik wilde clean worden.Iets zinnigs met mezelf gaan doen , anders als in voorafgaande jaren.Hulpdiensten waren ter plekke , maar lieten mij uiteindelijk nadat ik een of ander formulier had ondertekend vertrekken naar huis.Ik voelde dat dat ik begon te ontwennen en thuis daar lag het spul.Beter worden was mijn doel voor dat moment , maar in mijn hoofd was  het helemaal helder.Ik ga hulp zoeken bij de professionals, het is klaar.Daar had ik voor het eerst een planning op lange termijn voor.De volgende dag ben ik dopeziek naar verslavingszorg gelopen om mij aan te melden voor opname.Kwam op de wachtlijst, wat 2 maanden duurde alvorens echt terecht te kunnen in de kliniek waar ik vervolgens een half jaar verbleef ( de eerste keer , er volgden nog 2 keer ).Ik zal nooit het moment vergeten dat ik te horen kreeg dat ik al drie dagen clean was.Ik had ervoor gekozen om blind af te bouwen , wat inhield dat ik niet wist hoe hoog de dosis methadon ( medicatie om de ontwenning tegen te gaan ) was die ik gedurende de eerste weken kreeg.Totdat je dus op nul zat zonder dat je dit wist.

Clean.

Dat was onwerkelijk.Een gevoel van blijdschap , maar ook onzekerheid.Je slechte vriend (dope ) is er niet meer , maar het was wel een vriend.Nu moest ik het zelf doen.Zonder.Ik heb genoeg mensen gezien waarvoor dit al  teveel was en direct weer de kliniek verlieten om hun oude vertrouwde vriend ,de drugs , weer in hun leven te laten.Om een paar dagen later te komen overlijden aan een overdosis.

Het heeft vervolgens nog 2 terugvallen en aansluitend na elke terugval een opname gekost om tot op heden, 19 jaar later te stoppen met actief gebruik.In die 19 jaar heb ik mijn leven weer opgebouwd vanaf scratch.Elke dag dankbaar voor dat ik de donkere tijd achter mij heb gelaten en het er levend vanaf heb weten te brengen.Ondanks mijn eigen ervaringen en dat ik werkzaam ben in de ggz en dus bijna dagelijks in aanraking kom met verslaving heb ik geen kant en klaar advies behalve het beschikbaar zijn , met wel het in acht nemen van je persoonlijke grens , en eerlijk benoemen over wat je ziet wat de verslaving met iemand doet , en wanneer iemand hulp vraagt om ondersteuning te bieden in het zoeken van die hulp voor degene.

Dat alle levende wezens gelukkig mogen zijn.