sliding

Langzaam maar zeker gleed ik dus onbewust steeds verder af.

Ging steeds regelmatiger gebruiken.

Van mijn vriendengroep rondom mijn leeftijd gebruikten de meesten cannabis , xtc of paddestoelen.

Ik was de enigste in die groep van youngsters wiens drug of choice heroïne was.

Enkele oudere vrienden en kennissen gebruikten ook heroïne waarvan er enkele verslaafd raakten en op jongere leeftijd stierven.

Sommige zijn wel oud geworden met een verslaving.

Maar uiteindelijk ook eraan zijn bezweken.

Op dit moment van schrijven heb ik een special iemand in gedachten , we noemden hem wel eens de David Bowie va Kirchroa.

Met o.a. hem samen heb ik de eerste keer 'smack' gebruikt.

Gelukkig heb ikzelf nooit iemand geïntroduceerd.

Dat vind ik goed van mezelf , ondanks alle ander gedoe wat ik door mijn verslaving voor anderen mag hebben veroorzaakt.

Dus dit gebruik speelde zich voornamelijk af wanneer ik alleen was.

Achter mijn gesloten voordeur , of in de auto op de een of ander parkeerplaats.

Of op een verkoopadres , samen met andere users.

Dan deed ik ruilen met de gasten die hier zaten te verkopen , ik gaf cannabis en kreeg dope retour.

Trok ook steeds vaker met jongens van de Antillen of Suriname op , dan gingen we op pad met de auto om in een of ander boerengehucht te belanden in de lokale kroeg.

Echter begon ik mij ook steeds vaker terug te trekken om alleen te zijn , om alleen te kunnen gebruiken.

Wilde niet verder af glijden , maar de verslavende werking van de heroïne daar was ik niet tegen bestand.

Hoewel ik mijzelf dat wel heel lang zelf bleef wijsmaken.

Dat ik in lead was , zelfcontrole had.

Dat ik kon stoppen met gebruik wanneer ik wilde.

Das een bekend iets wanneer het gaat over verslaving , je zelf een rad voor ogen draaien.

Denken dat het jou niet zal overkomen , terwijl je de controle al bent verloren.

Het overkomt je niet , het zijn echter vaker de bewuste keuzes waarvan je op dat moment de gevolgen nog niet overziet als je het mij nu vraagt die maken dat je verslaafd raakt.

Verslaving is een sluipmoordenaar die het op jou voorzien heeft.

Mijn ouders zag ik nog zelden.

Sporadisch op bezoek of wanneer ik ze ergens trof.

Mijn moeder woonde na de verkoop van ons oude huis in een aanleunwoning.

Ze was voornamelijk boos op mij , en mijn vader wanneer ik haar bezocht.

Dus dit vermeed ik zo veel als mogelijk.

De relatie van mijn vader met een nieuwe vrouw was niet hetgeen geworden wat hij ervan hoopte.

Ging geestelijk steeds slechter met hem.

Uiteindelijk heeft hij tragisch genoeg een eind gemaakt aan zijn eigen leven.

Familie heeft mij toen een paar dagen gezocht alvorens men begreep dat ik vaak te vinden was op ons zogenaamde huisadres ( dealplek ).

Hier is mijn tante mij dit treurig nieuws komen vertellen.

De uitvaart en regelzaken hebben een oom en ikzelf samen afgehandeld.

Wanneer we ons troffen in die periode dan wilde hij dit altijd in het openbaar doen , met als reden dat hij vermoede dat ik zijn dochters aan de drugs zou brengen wanneer ik bij hem thuis zou komen.

Ben toen natuurlijk ook wezen kijken naar mijn vader toen hij opgebaard lag.

In hoeverre het overlijden mij in die tijd heeft beïnvloed kan ik moeilijk zeggen.

Het gevoel van verlatenheid dat ontstond al vrij jong bij mij , daar zal het hem niet in gezeten hebben.

Op zeker moment confronteerden mijn vrienden en zakenpartners mij met mijn gebruik.

Ik moest mijn probleem gaan aanpakken anders zouden onze wegen zich zakelijk moeten scheidden.

Ik besefte zelf ook dat ik een probleem had met heroïne, maar de volle ernst dat dringde nog steeds niet echt tot mij door.

Dus afkicken ( laat ik het maar eens proberen zal ik wel gedacht hebben ).

Eerste keer naar Marokko voor een paar weken.

Daar deed ik in het begin nog moeite om ook heroïne te vinden , echter kreeg ik daar uiteindelijk enkel witte heroïne, afkomstig uit Thailand en niet geschikt om te roken.

Enkel om te shotten.

Iets wat ik gedurende mijn actieve gebruik geen enkele maal heb gedaan.

De hele hotelkamer stonk erna , ik zag mezelf al in de bajes belanden in Marokko.

Das geen sinecure.

Dus het zoeken staakte ik per direct.

Dus geen heroïne  , dan werd het weer alcohol.

Dat was wel voorhanden.

Overdag mijn roes uitslapen op het strand en in de avond weer de club in.

Ontwenning van de heroïne daar had ik toen nog geen last van , wonderbaarlijk genoeg.

Dus wat mij betrof viel het wel allemaal mee.

Natuurlijk had ik het voornemen om op zijn minst de boel niet meer zo er uit de hand te laten lopen

Eens op het half jaar gebruiken zonder gevolgen rekende ik tot mijn opties.

Vervolgens op het vliegtuig terug , ik voelde mij sterk.

Cirkelend boven Amsterdam kwam het besluit om even te gaan scoren op de Zeedijk.

Maar das lastig zonder cash op zak.

Dus een taxi chauffeur zover gekregen dat hij mij van A'dam naar Kerkrade reed.

Even geld thuis oppikken en vervolgens afzetten bij de dealer.

Binnen no-time weer dagelijks.

Poging 1 zover.

Dus na enige tijd zelfde verhaal.

Op naar Griekenland.

Paar weken op een eiland.

Wederom de leegte vullen met een ander middel , alcohol.

Stoppen met de dope ging makelijk  ondervond ik toen.

Eenmaal thuis gebruiken ook.

Dus vrij rap weer dagelijks.

Poging 2.

Ik begreep niet het probleem van velen die het niet lukte.

Vervolgens ben ik nog , toen het weer helemaal mis was gegaan thuis wederom naar Griekenland geweest.

Met hetzelfde verloop en resultaat.

En weer net zo hard terugvallen.

Poging 3.

Ik begon steeds meer op mijzelf te raken.

Kwam ook steeds vaker op het station Heerlen voor het kopen van drugs.

Ik werd binnen de 'organisatie' op non-actief gezet.

Na enige tijd liet ik mij uitkopen uit de shop.

Was een leuke som die ik er vervolgens in een korte tijd doorheen braste.

Woonde wel nog in een huis wat van de 'stichting' was.

Mijn vrienden zag ik maar nog zelden.

Die wisten niet wat zij verder met mij aan moesten.

Huur betaalde ik na enige tijd ook niet meer.

Mijn oude vrienden deden gedurende enige tijd moeite om mij te spreken te krijgen.

Ik reageerde niet op aanbellen of briefjes

Uiteindelijk liet men mij weten dat wanneer ik niet zou reageren dat men mij uit huis ging zetten.

Dus op een zekere avond toen ik thuis kwam stonden mijn spullen op straat.

Fuck it dacht ik.

Ik heb dit niet nodig.

Die nacht ben ik gaan slapen in een parkeergarage in centrum Kerkrade.

Het belangrijkste had ik dacht ik toen.

Dat was spul op zak.